Bóg powołuje człowieka do życia wiecznego. To jest pragnienie Boga, ale ono musi się spotkać z pragnieniem człowieka. Po śmierci bowiem „Wszyscy przecież staniemy przed trybunałem Boga. (…) Tak więc każdy z nas o sobie samym zda sprawę Bogu” (Rz 14, 10b-12). Po śmierci są trzy możliwości: niebo – wieczne szczęście z Bogiem; piekło – wieczny brak Boga; czyściec – czasowe oddalenie od Boga. Wszystkie trzy rzeczywistości wymykają się naszemu myśleniu, jednak czyściec budzi najwięcej pytań i nieporozumień, a przecież nacechowany jest nadzieję ze względu na obecność Kościoła w modlitwie i dążeniu do zbawienia. Kościół bowiem to wspólnota nie tylko doczesna, ale także zbawionych w niebie i cierpiących w czyśćcu. Tę więź i wzajemne świadczenie sobie dóbr zbawczych nazywamy Obcowaniem Świętych. Chcemy więc wesprzeć naszych zmarłych braci i siostry swoimi modlitwami.